Assassin’s Creed Black Flag Resynced | REVIEW

Een oude legende zet opnieuw koers

Er zijn maar weinig games binnen de Assassin’s Creed-serie die zo’n iconische status hebben bereikt als Black Flag. Toen Ubisoft de franchise in 2013 verruilde voor de Caraïben, waren de verwachtingen allesbehalve hoog. Fans wilden meer sluipwerk, meer Assassins en minder experimenten. In plaats daarvan kregen ze een game waarin je het grootste deel van de tijd niet eens als Assassin rondliep, maar als een piraat die vooral geïnteresseerd was in rijkdom, rum en roem. Het bleek een gouden zet.

Black Flag groeide uit tot een van de meest geliefde delen uit de reeks en wordt door veel spelers nog altijd gezien als het hoogtepunt van de franchise. Niet omdat het de beste Assassin’s Creed was, maar omdat het simpelweg een fantastische piratengame bleek te zijn. De vrijheid van de open wereld, de indrukwekkende zeeslagen en de charismatische Edward Kenway maakten zoveel indruk dat veel fans jarenlang hoopten op een moderne remake. Die wens is nu werkelijkheid geworden met Assassin’s Creed Black Flag Resynced.

Ubisoft heeft er bewust niet voor gekozen om alleen de resolutie op te schroeven en wat textures te vervangen. Resynced is vanaf de basis opnieuw opgebouwd in de nieuwste versie van de Anvil-engine. Dat betekent vernieuwde animaties, modernere gameplay, uitgebreidere omgevingen en talloze kwaliteitsverbeteringen die ervoor moeten zorgen dat Black Flag niet alleen nostalgisch aanvoelt, maar ook kan concurreren met hedendaagse openwereldgames. Na tientallen uren op zee is één ding meteen duidelijk: Dit is veel meer dan een simpele remaster.

Edward Kenway blijft een van Ubisofts beste hoofdpersonen

Een groot deel van het succes van Black Flag is nog altijd te danken aan Edward Kenway. Waar veel hoofdpersonages binnen Assassin’s Creed vanaf het eerste moment een duidelijk doel hebben, begint Edward zijn avontuur vooral als opportunist. Hij is geen Assassin, geen nobele held en al helemaal geen redder van de wereld. Hij wil geld verdienen, beroemd worden en zichzelf bewijzen als de grootste piraat van de Caraïben.

Juist daardoor voelt hij zo menselijk. Edward maakt fouten. Hij neemt impulsieve beslissingen en denkt regelmatig alleen aan zichzelf. Pas naarmate het verhaal vordert, begint hij langzaam in te zien dat vrijheid meer betekent dan alleen doen waar je zelf zin in hebt. Zijn ontwikkeling verloopt geleidelijk en geloofwaardig, waardoor je echt het gevoel krijgt dat je samen met hem groeit.

Ook de cast rondom Edward blijft indrukwekkend. Historische figuren als Blackbeard, Charles Vane, Benjamin Hornigold en Anne Bonny spelen opnieuw een grote rol en zorgen ervoor dat de wereld voortdurend tot leven komt. Ubisoft heeft de tussenfilmpjes volledig opnieuw geanimeerd, waardoor gesprekken natuurlijker ogen dan ooit. Gezichtsanimaties zijn subtieler, emoties komen beter over en personages voelen geloofwaardiger dan in het origineel.

Daardoor komt ook het verhaal sterker binnen. Black Flag was altijd al een uitstekende piratenvertelling, maar dankzij de verbeterde presentatie voelt de emotionele impact van verschillende scènes nu nog groter. Vooral de laatste uren van het avontuur weten opnieuw indruk te maken en herinneren eraan waarom zoveel spelers Edward nog altijd tot de beste protagonisten van de serie rekenen.

Een remake die verder gaat dan mooiere graphics

Waar veel remakes vooral vertrouwen op een visuele opknapbeurt, heeft Ubisoft hier duidelijk verder gekeken. Vrijwel ieder onderdeel van de gameplay is opnieuw onder handen genomen. De parkour voelt merkbaar soepeler en sluit veel beter aan bij de modernere Assassin’s Creed-delen. Edward beweegt vloeiender over daken, klimt overtuigender langs gebouwen en reageert sneller op de input van de speler. Vooral in dichtbebouwde steden als Havana en Kingston merk je hoeveel verschil deze aanpassingen maken.

Ook de stealth heeft een flinke kwaliteitsinjectie gekregen. Vijanden reageren geloofwaardiger op verdachte situaties en de detectie voelt eerlijker dan in het origineel. Je wordt minder vaak betrapt door een bewaker die je onmogelijk had kunnen zien, terwijl slimme sluiproutes juist beter worden beloond. Nieuwe stealth-animaties zorgen bovendien voor vloeiendere overgangen tussen dekking, sluipmoorden en beweging. Daardoor voelt Black Flag verrassend modern.

De grootste verbetering zit echter in het vechtsysteem. Het originele Black Flag maakte veel gebruik van counters waarbij je met de juiste timing complete groepen vijanden kon uitschakelen zonder echt onder druk te komen staan. Dat systeem werkte prima, maar miste uitdaging. Resynced kiest voor een actievere benadering. Vijanden vallen agressiever aan, combineren verschillende aanvalspatronen en dwingen je vaker om zelf initiatief te nemen.

Edward beschikt bovendien over uitgebreidere mogelijkheden tijdens gevechten. Pistolen kunnen sneller gecombineerd worden met zwaardaanvallen, vijanden reageren overtuigender op treffers en de animaties lopen veel vloeiender in elkaar over. Het resultaat is een gevechtssysteem dat nog steeds herkenbaar aanvoelt, maar aanzienlijk dynamischer is geworden.

De Caraïben voelen levendiger dan ooit

Misschien wel de grootste prestatie van Ubisoft is hoe de wereld opnieuw tot leven is gebracht. De Caraïben zagen er in 2013 al indrukwekkend uit, maar naast moderne openwereldgames begonnen sommige gebieden hun leeftijd te tonen. Resynced laat zien hoeveel verschil een nieuwe engine kan maken.

Water speelt opnieuw de hoofdrol. De oceaan oogt spectaculair. Golven reageren overtuigend op de wind, zonlicht schittert realistisch over het wateroppervlak en stormen voelen dreigender dan ooit. Wanneer je met de Jackdaw dwars door een tropische storm vaart terwijl de bliksem de hemel verlicht, ontstaat precies dat gevoel van avontuur waar Black Flag altijd om bekend heeft gestaan.

Ook op het land is veel veranderd. Bossen zijn dichter begroeid, steden bruisen van activiteit en havens voelen drukker dan ooit. NPC’s hebben uitgebreidere routines gekregen en reageren geloofwaardiger op gebeurtenissen om hen heen. Handelaren sluiten hun winkels wanneer het donker wordt, soldaten zoeken beschutting tijdens zware regenval en dieren gedragen zich natuurlijker binnen de wereld.

Het zijn misschien kleine details, maar samen zorgen ze ervoor dat de Caraïben veel minder aanvoelen als een verzameling levels en veel meer als een geloofwaardige wereld. De vernieuwde belichting verdient eveneens een compliment. Zonsopkomsten zorgen voor warme oranje tinten die langzaam over de oceaan trekken, terwijl nachten aanzienlijk donkerder zijn geworden dan in het origineel. Vooral wanneer je in het maanlicht een vijandelijk schip besluipt of stilletjes een fort probeert te infiltreren, laat de nieuwe verlichting zien hoeveel sfeer zij toevoegt aan het avontuur.

Daarnaast profiteert de game van aanzienlijk kortere laadtijden en een stabiele framerate. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar het zorgt ervoor dat de wereld veel natuurlijker aanvoelt. Je vaart zonder onderbrekingen van eiland naar eiland en wisselt moeiteloos tussen zee, land en verhaal. Na al die jaren blijkt opnieuw waarom Black Flag zo bijzonder was, want de Caraïben vormen niet simpelweg het decor van het avontuur, maar ze zijn misschien wel het belangrijkste personage van de hele game.

De Jackdaw steelt opnieuw de show

Hoe goed Edward Kenway ook is geschreven en hoe indrukwekkend de vernieuwde wereld er ook uitziet, uiteindelijk is er maar één echte hoofdrolspeler in Black Flag: de Jackdaw.

Al in het origineel groeide het schip uit tot een van de meest iconische onderdelen van de Assassin’s Creed-serie. In Resynced heeft Ubisoft daar nog een flinke schep bovenop gedaan. Vanaf het moment dat je voor het eerst de controle overneemt, merk je dat vrijwel ieder aspect van het zeilen opnieuw onder handen is genomen.

De besturing voelt zwaarder en realistischer zonder log te worden. De golven hebben meer invloed op de bewegingen van het schip, terwijl windrichting en weersomstandigheden daadwerkelijk merkbaar zijn tijdens het varen. Vooral tijdens zware stormen is het regelmatig alle hens aan dek. Gigantische golven beuken tegen de romp, de mast kraakt onder de druk van de wind en bliksemschichten verlichten de donkere hemel terwijl vijandelijke schepen uit de mist opdoemen. Het zorgt voor momenten die zelfs na tientallen uren spelen nog indrukwekkend blijven.

Ook de zeeslagen zijn uitgebreider dan ooit. De bekende combinatie van kanonnen, draaibassen, zware mortieren en ramaanvallen is terug, maar voelt dankzij vernieuwde physics en betere AI veel dynamischer aan. Vijandelijke kapiteins proberen je vaker te flankeren, kiezen slimmere posities en maken beter gebruik van de omgeving. Waar je in het origineel soms zonder al te veel moeite complete vloten kon uitschakelen, word je nu veel vaker gedwongen om na te denken over je positie, de windrichting en de timing van je aanvallen.

Het upgraden van de Jackdaw blijft bovendien ontzettend verslavend. Iedere nieuwe verbetering heeft direct merkbare gevolgen. Sterkere bepantsering zorgt ervoor dat je langer overeind blijft tijdens zware gevechten, krachtigere kanonnen maken korte metten met fregatten en extra opslagruimte moedigt aan om steeds grotere risico’s te nemen. Daardoor voelt de Jackdaw niet alleen als een vervoermiddel, maar als een verlengstuk van Edward zelf.

Oude missies, nieuwe ideeën

Ubisoft heeft ervoor gekozen om het grootste deel van de originele campagne intact te laten, maar verschillende missies zijn subtiel aangepast om beter aan te sluiten bij moderne verwachtingen.

Vooral de beruchte schaduwmissies profiteren daarvan. In het origineel zorgden deze opdrachten regelmatig voor frustratie doordat de detectie onvoorspelbaar was of de speelruimte erg beperkt aanvoelde. Resynced geeft je vaker meerdere routes, meer hulpmiddelen en iets ruimere marges, waardoor deze missies minder aanvoelen als verplichte obstakels en meer als volwaardige stealth-uitdagingen.

Ook zijactiviteiten profiteren van kleine verbeteringen. Schatkaarten zijn overzichtelijker, de jacht op legendarische schepen is spectaculairder en het verzamelen van grondstoffen voelt minder als een verplicht nummer dankzij een beter economisch systeem. Je wordt vaker beloond voor het verkennen van onbekende eilanden en de wereld nodigt voortdurend uit om van de gebaande paden af te wijken.

Dat blijft misschien wel de grootste kracht van Black Flag. Je begint een sessie met het idee om één verhaalmissie te spelen en drie uur later heb je een fort veroverd, een walvis gejaagd, een konvooi geplunderd en ergens op een verlaten eiland een verborgen schat opgegraven. Het avontuur ontstaat vanzelf.

Een audiovisueel spektakel

Hoewel de gameplay grotendeels bepaalt waarom Black Flag zo geliefd is, verdient ook de audiovisuele presentatie een groot compliment.

De nieuwe Anvil-engine laat de Caraïben schitteren zoals we ze nog niet eerder hebben gezien. Dichte jungles bewegen subtiel mee met de wind, steden bruisen van activiteit en de oceaan vormt voortdurend een levend decor dat nooit hetzelfde oogt.

Vooral de belichting tilt de ervaring naar een hoger niveau. Zonlicht dat door de bladeren valt, fakkels die donkere steegjes verlichten en weerspiegelingen op een nat scheepsdek zorgen ervoor dat de wereld voortdurend overtuigend oogt. Ubisoft heeft bovendien veel aandacht besteed aan weersomstandigheden. Een heldere zomerdag kan binnen enkele minuten omslaan in een zware tropische storm, waardoor dezelfde route iedere keer weer anders aanvoelt.

Ook de audio blijft van uitzonderlijk niveau. De soundtrack behoort nog altijd tot de beste uit de Assassin’s Creed-serie. Rustige orkestrale composities worden afgewisseld met bombastische muziek tijdens zeeslagen, terwijl de bekende zeemansliederen opnieuw een glimlach op je gezicht toveren. Er zijn maar weinig momenten in gaming die zoveel sfeer oproepen als het langzaam uitvaren terwijl je bemanning uit volle borst begint te zingen. Het zijn precies die kleine momenten die ervoor zorgen dat Black Flag veel meer wordt dan een verzameling missies.

Niet iedere keuze heeft de tand des tijds doorstaan

Ondanks alle verbeteringen blijft Black Flag een remake van een game uit 2013. Dat merk je vooral aan de structuur van sommige missies. Ubisoft heeft veel aangepast, maar niet alles. Een aantal opdrachten blijft behoorlijk lineair en schrijft nog altijd exact voor hoe je een situatie moet oplossen. Wanneer je buiten die lijntjes kleurt, volgt regelmatig een desynchronisatie.

Dat voelt ouderwets, zeker wanneer je de vrijheid vergelijkt met recentere openwereldgames. Ook de moderne verhaallijn buiten de Animus blijft het zwakste onderdeel van het pakket. Hoewel deze segmenten visueel zijn opgefrist en iets uitgebreider zijn geworden, halen ze nog steeds het tempo uit de campagne. Iedere keer dat je volledig bent opgegaan in het piratenleven, word je teruggetrokken naar een verhaallijn die simpelweg veel minder interessant is dan alles wat zich in de Caraïben afspeelt.

Daarnaast blijft het verzamelen van grondstoffen op sommige momenten wat repetitief. Hoewel de economie slimmer is uitgewerkt, vraagt het volledig upgraden van de Jackdaw nog steeds behoorlijk wat tijd en herhaling. Het zijn geen grote minpunten, maar ze herinneren je er wel aan dat Black Flag ondanks alle vernieuwingen nog altijd gebouwd is op de fundamenten van een game die inmiddels ruim tien jaar oud is.

Conclusie

Assassin’s Creed Black Flag Resynced bewijst dat sommige klassiekers veel meer verdienen dan een hogere resolutie en een paar scherpere textures. Ubisoft heeft duidelijk begrepen waarom zoveel spelers Black Flag nog altijd beschouwen als een van de hoogtepunten van de franchise en heeft die sterke basis gebruikt om een remake neer te zetten die op vrijwel ieder vlak moderner aanvoelt.

Edward Kenway blijft een fantastische hoofdrolspeler, de Caraïben behoren nog altijd tot de mooiste speelwerelden die Ubisoft ooit heeft ontworpen en de combinatie van parkour, stealth en spectaculaire zeeslagen werkt vandaag de dag nog net zo goed als destijds. Dankzij de vernieuwde engine, verbeterde besturing en talloze kwaliteitsverbeteringen voelt Black Flag niet als een museumstuk dat netjes is opgepoetst, maar als een moderne openwereldgame die moeiteloos kan meekomen met de huidige generatie.

Niet alles is perfect. Sommige missies verraden nog altijd hun leeftijd, de hedendaagse verhaallijn blijft minder interessant en bepaalde gameplaystructuren voelen ouderwets. Toch verdwijnen die kritiekpunten vrijwel volledig zodra je opnieuw het ruime sop kiest, de zeilen hijst en je bemanning luidkeels hoort zingen terwijl de horizon zich voor je uitstrekt. Dat is misschien wel de grootste kracht van Black Flag.

Het is een game die je voortdurend het gevoel geeft op avontuur te zijn. Niet omdat de kaart vol icoontjes staat of omdat de game je constant vertelt waar je naartoe moet, maar omdat iedere reis over zee kan uitmonden in een onverwachte ontdekking, een spannende zeeslag of een verborgen schat.

Ubisoft heeft een van de beste Assassin’s Creed-games ooit niet alleen nieuw leven ingeblazen, maar ook laten zien hoe een remake eruit hoort te zien. Black Flag Resynced respecteert het origineel, durft tegelijkertijd te moderniseren en levert uiteindelijk een avontuur af dat zowel nieuwe spelers als oude fans moeiteloos weet te overtuigen.

Assassin’s Creed Black Flag Resynced | REVIEW
HOT!
Edward Kenway blijft een van de beste hoofdpersonen uit de serie
De Caraïben zien er adembenemend uit
Vernieuwde combat, stealth en parkour voelen modern aan
Sterke balans tussen nostalgie en vernieuwing
NOT!
Enkele missies voelen nog steeds te lineair
Het verzamelen van grondstoffen kan repetitief worden
Sommige ontwerpkeuzes verraden nog altijd de leeftijd van het origineel
95
SCORE
NL / EN
0
Geef je mening over dit onderwerp en laat een reactie achter!x