Metroid Prime 4: Beyond is eindelijk hier, en niet zomaar een vervolg, maar een nieuw hoofdstuk in één van Nintendo’s meest geliefde franchises. Nadat het bijna twee decennia duurde voordat een nieuw 3D-deel werd aangekondigd, is de Switch 2-uitvoering een van de meest besproken titels van 2025. Beyond probeert trouw te blijven aan wat de Prime-games zo iconisch maakt, maar doet dat op een manier die zowel vertrouwd aanvoelt als af en toe wat stroef.
In Metroid Prime 4: Beyond belandt Samus Aran door een ongeluk op de mysterieuze planeet Viewros, een wereld vol gevaarlijke fauna, oude ruïnes en psychische krachten die ze nog nooit eerder is tegengekomen. Ze moet niet alleen haar weg naar huis vinden, maar ook ontdekken wat er met deze planeet aan de hand is. Het verhaal is nieuw en op zichzelf staand, je hoeft de eerdere Prime-games niet gespeeld te hebben om door te krijgen om te begrijpen wat er in Beyond aan de hand is. Hierdoor voelt het deel toegankelijk voor nieuwe spelers, maar dankzij subtiele verwijzingen blijft het ook aantrekkelijk voor liefhebbers van de oude Prime-titels.
De structuur van het verhaal wisselt tussen lineaire dungeon-achtige gebieden, genaamd biomes, en een centrale open wereld, Sol Valley, die de regio’s met elkaar verbindt. Dat klinkt ambitieus, maar deze woestijnachtige hub kan aanvoelen als een wat zielloze tussenweg die het tempo ietwat remt. Het lijkt dan ook dat het verhaal ergens klassieke Metroid-sensaties probeert te blenden met modernere narratieve beats, maar af en toe voelt de pacing wat ongelijk aan.
Klassiek Prime-gevoel met nieuwe twists
Gameplay-technisch blijft Beyond grotendeels trouw aan de essentie van de franchise: first-person exploration, puzzels afgewisseld met intense gevechten en slimme omgevingsuitdagingen. De gameplay voelt dan ook strak en vertrouwd, vooral de gunplay en het richten zijn imponerend responsief op de Switch 2. De game introduceert psychische krachten die de omgeving manipuleren: Bijvoorbeeld objecten bewegen zonder direct fysiek contact, maar deze elementen lijken vooral als sleutels te dienen om toegang te krijgen tot bepaalde segmenten en minder als echte verdieping van de gameplay.
De besturing profiteert op de Switch 2 van extra opties zoals muis-achtige controles via de Joy-Con-controller, wat voor een meer precieze aim kan zorgen dan via de standaard stick-besturing. Dit is een slimme integratie die shooters toegankelijker en prettiger maken op Nintendo-hardware.
Een thema dat regelmatig terugkomt is de balans tussen verkenning en lineair design. Veel gebieden voelen strak geleid; er zijn momenten waarop je weinig echte keuze hebt in welke richting te gaan, wat fanatieke Metroidvania-spelers misschien als een gemis ervaren. Sommigen oudgedienden zullen denken dat dit de essentie van het genre wat verzwakt, want om eerlijk te zijn, zijn er minder “aha!”-ontdekkingsmomenten wat voorgangers namelijk wel hadden.
Momenten van magie, maar ook van traagte
Wat Metroid Prime 4: Beyond echt goed doet, zijn momenten waarin de klassieke Prime-elementen gecombineerd worden met frisse ideeën. Denk aan intense baasgevechten, verhalende cutscenes en puzzels die je een belonend en goed gevoel geven als je deze oplost. Dit is sowieso een gevoel wat overheerst, want door de goed opgezette biomes en strategische gevechten blijft het uitdagend genoeg en het gevoel van plezier is constant aanwezig.
Dat gezegd hebbende, heb ik toch wel wat kritiek op de centrale open wereld in de game, Sol Valley. Deze kan behoorlijk leeg aanvoelen, en hier lijkt het erop dat deze is toegevoegd om de game langer te maken. Toch voelt het ietwat kunstmatig aan. Ook het ontbreken van een fast travel-optie in dat gebied zorgt ervoor dat je soms lang moet lopen tussen belangrijke punten, wat het tempo er flink uit weet te halen.
Ook zal het endgame-gedeelte voor sommige spelers wat minder leuk aanvoelen, dit komt doordat er flink wat repetitieve fetch-achtige taken uitgevoerd moeten worden.
Schitterend in beeld, met nuance
Op de Nintendo Switch 2 toont Metroid Prime 4: Beyond een van de beste visuele prestaties tot nu toe op het platform. Door ondersteuning voor 4K-60 fps in kwaliteit-modus en 1080p-120 fps in performance-modus krijgt de game een presentatie die zowel vloeiend aanvoelt als visueel indrukwekkend oogt. De omgevingen zijn rijk gedetailleerd, van weelderige jungles tot duistere industriële zones, en de verlichting en textuurkwaliteit dragen bij aan een sterke visuele sfeer.
Toch is het geen perfect kunstwerk. Sommige open gebieden, vooral uitgestrekte gedeelten zoals de woestijn , kunnen visueel wat leeg aanvoelen; daar ontbreekt het soms detail of objecten, waardoor die gebieden minder memorabel zijn dan de biomes of linearere zones die de game kent.
Sfeer boven alles
Het geluidsdesign draagt vaak bij aan de immersie. De muziek in Beyond past dan ook goed bij de setting, met ambient tunes die spanning opbouwen in een onbekende omgeving en dynamische tracks tijdens gevechten. De sound effects, van Samus’ arm-cannon tot de geluiden van vijandelijke aanvallen, zijn krachtig genoeg om de actie impact te geven, maar blijven subtiel genoeg om niet overheersend te worden.
Sterk maar niet zonder concessies
Op Nintendo Switch 2 draait Metroid Prime 4: Beyond technisch zeer solide voor wat het wil bereiken. De keuze tussen framerate-modes geeft spelers flexibiliteit: de kwaliteit-modus met 60 fps op 4K-achtige output en de performance-modus met tot 120 fps in basis-1080p maken duidelijk dat Nintendo het platform wil laten schitteren zonder de hardware te overbelasten.
De animaties en camera-controles blijven doorgaans strak, en grootschalige gevechten blijven goed speelbaar zonder uitgesproken haperingen. De game voelt technisch goed geoptimaliseerd aan, ook al is de visuele impact niet altijd overal even consistent, zoals in grote open hubs in vergelijking met gesloten gebieden.
Conclusie
Metroid Prime 4: Beyond voor de Nintendo Switch 2 is een indrukwekkende release: visueel sterk, steekt technisch goed in elkaar en is rijk aan zowel traditie als vernieuwing. Het verhaal is toegankelijk zonder voorgaande kennis van de serie, de gameplay combineert klassieke Prime-gevoelens met subtiele nieuwe elementen, en de besturing voelt strak, solide en responsief.
Toch zijn er momenten waarop de game zijn eigen potentie deels ondermijnt. Grote open gebieden voelen te leeg, sommige vijanden en omgevingen missen variatie, en de pacing is niet altijd even consistent. Het is een game die het beste werkt wanneer je in de kernzones zit, zoals de biomes, de baasgevechten en de puzzels, maar die soms net iets te veel tijd besteedt aan minder boeiende elementen.
Als geheel voelt Metroid Prime 4: Beyond als een solide, bevredigend nieuw hoofdstuk in de Prime-serie, eentje die zowel fans als nieuwkomers plezier kan brengen, maar die zeker niet zonder kritische kanttekeningen is.
