Sommige games draaien om dikke vette guns, andere om het rijden in stoere auto’s. Towa and the Guardians of the Sacred Tree? Die draait om een boom. Jep, een boom. En niet zomaar een treurwilg waar je buurman z’n caravan onder parkeert, dit is de Sacred Tree. Een mystiek gevaarte dat zo groot is dat zelfs IKEA er geen kast voor heeft. En jij, in de rol van Towa, bent de arme stakker die die boom moet beschermen tegen alles wat er ook maar “boe” tegen durft te zeggen.
Het verhaal van Towa and the Guardians of the Sacred Tree is simpel, maar doet net genoeg om je aandacht te trekken. Jij bent Towa, een jonge krijger met meer moed dan gezond verstand, die door de Priesters van het Licht is uitgekozen om de Sacred Tree te beschermen.
Deze boom is niet zomaar een gezellig stukje groen: hij is de bron van alle leven in de wereld. Zodra die boom doodgaat, is het basically game over voor alles dat ademt, bloeit en groeit. En alsof dat nog niet genoeg druk legt op je schouders, zijn er ook nog de Schaduwdemonen: een stelletje chagrijnige energievreters die koste wat kost die boom willen kapotslaan.
Towa en de acht krijgers, beter bekend als de Prayer Children, moeten Shinju Village van de ondergang zien te redden, maar een duistere kracht, genaamd Magatsu, probeert langzamerhand de wereld te ontdoen van mana. Aan jou de taak om de wereld te redden.
Het verhaal voelt daardoor een beetje als een zaterdagmorgen tekenfilm: niet super diepgaand, maar vrolijk, kleurrijk en net spannend genoeg.
Ghibli na drie blikjes Red Bull
De wereld van Towa is een soort visueel feestje waar Studio Ghibli jaloers van zou worden. De game kent een isometrisch perspectief en kent zwevende eilanden, kleurrijke bossen, vijanden die tegelijk griezelig én schattig zijn. Het voelt alsof iemand een Disney-film door een blender heeft gegooid en daar een zak Skittles bij heeft gekieperd. Het mooiste detail is de Sacred Tree zelf. Dit ding torent overal bovenuit, pulseert met licht, en kijkt je bijna veroordelend aan als je weer eens een healing potion vergeet te gebruiken.
Roguelike enzo
Towa and the Guardians of the Sacred Tree is gemakkelijk te vergelijken met Supergiant’s Hades-serie, omdat de gevechten en gameplay erg op elkaar lijken. Je sprint tussen vijanden door, snijdt ze in stukken met het zwaard van je gekozen Guardian en word zo nu en dan beloond met een upgrade of augment. Als je in genoeg levels slaagt, zal je een eindbaasgevecht krijgen. Hoewel de vergelijking vleiend overkomt, weet je dat je dit al eerder hebt gespeeld, en waarschijnlijk ook betere versies ervan.
Net als andere roguelikes uit 2025, zoals Lost in Random: The Eternal Die , met zijn dobbelsteen gooiende aanvallen, en Panta Rhei , met zijn tijdomkerende krachten, onderscheidt Towa zich door een gimmick: het koppelen van Guardians voor elke run. Je kiest één van de acht speelbare personages als de Tsurugi-zwaarddrager en een ander om de Kagura-staf te besturen. Een door het spel bestuurde Guardian biedt ondersteuning via aanvallende en/of verdedigende spreuken, zoals het neerslaan van een magische vuist voor hoge schade of het kortstondig beschermen van de personages.
Na elk rondje keer je terug naar een dorp waar je nieuwe dingen kunt ontgrendelen. Zo kun je je eigen zwaarden maken, en dit is gebaseerd op hoe goed je een speciale minigame voltooid. Het is zelfs mogelijk om je zwaarden wat persoonlijkheid te geven. Daarnaast kun je diverse vaardigheden toekennen en Graces en Blessings aanpassen, zolang je maar genoeg materialen verzamelt tijdens je runs. Zo maak je elk personage meer persoonlijk, en er zit aardig wat opbouw achter waar veel voldoening uit te halen is.
Snoepwinkel
Visueel is de game een snoepwinkel: het is kleurrijk en speelt ontzettend vloeiend. De soundtrack klinkt mystiek en episch, alsof een orkest je persoonlijk begeleidt tijdens het tuinieren. Maar die pracht heeft een prijs. Tijdens de heftigste gevechten begint de framerate soms een beetje in te kakken en zo nu en dan kun je vast komen te zitten in de spelwereld.
Conclusie
Towa and the Guardians of the Sacred Tree is een heerlijke roguelike-game, verpakt in een prachtig vormgegeven en kleurrijke spelwereld. Het is niet perfect, vooral herhaling en technische hick-ups gooien soms roet in het eten, maar het is zeker een vermakelijke titel. Als je houdt van games met een frisse twist, of als je gewoon zin hebt om digitaal bomen te knuffelen zonder Greenpeace-lidmaatschap, dan is dit zeker jouw game!
